تبليغاتX
خاله زنک

 

آخه وسط اینهمه چشم نامحرم ماچطورحالیت کنیم که خاطرتو میخواییم؟!؟

واالله به الله خوبیت نره درسته که ماپاتوقمون شده کافی شافای بالاشهروهم پلکیمون جوجه فًُکل کرواتیهای جرمن و لاس وگاس وامستردام اماجون به جونمون کنن بچه لب خطیم .اصلآاین تخم بی پیرپایین شهری روبدجورداغ زدن چسبوندن به قلبمون وهیچ جوره توکتمون نمیره سوسول بشیم گل بیاریم شعررفانتیک بخونیم نازبکشیم نازبخریم. حرف سرنقدونسیه نیستا نه به مولا!فقط نقداینه که مفلس آس وپاسی عین من که توهفت آسمون یه پولک رنگی هم نره هرچی هم زوربزنه گلاب به روت مشکل نفخ دلش  حل نمیشه که هیچی مستراح رومیکنه عینهولاشه یه هفته ای!!خو دیگه حالاواس ماروترش نکن دردوبلات بخوره توسرهرچی بدخواه مدخواه ،ماکه همه جوره زمین خوردتیم فقط دوراین یه قلم حرفهای موس موسی روخط بکش نه سواتشوداریم نه بالاترازشعرای جواتی وعباس فازمیده اصن حرف بادهواست مردی به چشم پاکی ودنبال ناموس دیگران نبودنه، باقی رو ولش!نکنه یه وقت دوربازو روبٍسوکی وهول کنی نه ایناهمش افه س دلمون قد یه جوجه گنگیشکه،آخ که اگه بدونی توبادل بیصاحاب ماچه کردی؟!؟باخودمون گفتیم تاخودت بادلت راس وریس نشدی بلانسبت گُه میخوری ننه رو زا به راه کنی پاشنه درخونه مردموازجادربیاری که چی آقاعاشق شده!میخوام صدسال سیاه نشی آخه مردوم که پاره تنشونوازسرراه نیاوردن که هولوپی اسمشوبزنن توقباله مزدوجیتت!حالا هم که میبینی فیس توفیس دارم سفره دلموپیشت وامیکنم واسه اینه که چاکرت ازهرچه تعلق پاکه جون خودت ،نه مرگ من ،شدم یه آقای تموم عیار.رفیق پامنقلی وهم پیاله وبساط مطرب وخونه های ولنگاری وکشیدن تیزی وقمه وشرخری وعربده کشی ازاین لحظه موقوف فقط شما یه گوشه چشمی، ابرویی،لبی بیاکه ماحالیمون بشه توهم میخوای کفترجلدت روبوم دلت بق بق بقو کنه! ..............هااااایول این شدیه چیزی..... مبارکه

آهااااای مملی جزجیگرزده هیچ معلومه اون بالاجلوآیینه داری چه غلطی میکنی؟بازکه رفتی سراغ وسایل بزک دوزک ما و مدادچشم منوورداشتی واسه خودت سیبیل کشیدی!خوبه به آقات بگم تا باکمربندسیاه وکبودت کنه توله سگ بشین سردرس ومقشت آخرسال بازم رفوزه میشیا!!

نوشته شده در چهارشنبه 28 فروردین1387ساعت توسط عاطفه شهباز| |

                                خورشیدراکه گم میکنم

                                یادچشمان آفتابیت می افتم

                                ویادسکوتی که گلایه رامدفون میکند

                                بارهاازخودپرسیده ام

                               چرامردان اینقدرسخت

                               دوستت دارم رابه زبان می آورند

                               وزنان اینقدرسخت

                               برباوردروغ اصرارمیورزند؟!؟

                               حماقت است عشق رادرمیزقماررقصاندن

                               ومرگ راباشُک الکتریک تازاندن

                              عشق برقلبهای کور

                              بوی پیرهن یوسف نیست

                              شوکران،جام سقراط است!

                              اسطوره هافرسودند

                              زندگی جای قصه پردازی نیست

                              روی ابرنمیتوان راه رفت،

                              کارابرزایش باران است.

                              خاک منبع احساس است

                              ازجای قدمهایت عشق را میرویاندسهل.

                              خوب میدانم حرفهایم به مذاقت خوش نیست

                              پس چرامیخوانی تلخ واژه های احساسم را؟!

                              مگرآنکه خودنیزمیدانی پوچی حست را!

                              پرسشی میپرسم ؛وجدانت بیداراست؟

                              پس زچه شک میکنی ازبودن او!

                              اعتراف به گناه پاکتر است یاتطهیردروغ؟

                              میدانی گاه تردیدچون گیاهی خودرو

                              قامتم رادرمینورددچون باد

                              به توکه میرسد،ناگاه

                              ریشه اش میخشکد

                              ومن نادم چون طفلی بی مادر

                              آغوشی گرم می طلبم

                              ازبرای گریه

                              زچه واعظ قلب من زین سان دوراست؟

                              سهم من ازهمه رازونیاز

                              زمانی اندک درنیمه شبهای کوراست

                              عشق رادرمقدارنمیتوان سنجید

                              اماعشق بامقداررامیتوان فهمید!

                              برای فهم عشق ناپیدای توکافیست

                              درچشمان همیشه آفتابیت باشوق خندید :)

 

 

 

نوشته شده در پنجشنبه 8 فروردین1387ساعت توسط عاطفه شهباز| |